Bug - BiLL's profileBug - BiLLPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 31

    Maybe..The Last Blog before I going to prepare.

       วันนี้มีเพื่อนของพวกเราคนนึง ตกอยู่ในสภาวะซึมเศร้า

    เพราะ ความผิดหวัง ครั้งแล้ว ครั้งเล่า. . .

    แล้วพอดี กูไปเจอบทความบทนี้ ซึ่งคิดว่าจะช่วยให้เพื่อนของเราคนนี้

    มีความรุ้สึกที่ดีขึ้นหลังจากได้อ่าน

     

    ทำไมจะต้องวิ่งตามคนที่เรารัก..?

     

    หากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง

    ว่าทำไมเราถึงรักคนๆ นี้นัก

    แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง. . .รักเพราะรัก

     

    ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป

    แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้

    ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป

     

    แต่กับคนที่เรารักเขา แล้วเขาไม่รักเรา

    ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา

    ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน

    หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้

    เขาก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน

     

    และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน

    ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น

     

    ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป แต่สุข. . .

    แล้วเหนื่อยใจก็น่าคิดเหมือนกัน

     

    คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก

    ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น

    กับเรื่องของความรักก็เช่นกัน

    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน

    คงต้องพักซะบ้าง

     

    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง

    แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน

    คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น

    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . .

    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

     

    Ps. ใกล้จะจบกันแล้วนะ อยากให้ทุกคนตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวเข้ามหาลัยที่ดีๆ ด้วยกัน มุ่งเป้าหมายไปที่ จุฬา ธรรมศาสตร์ มหิดล ศิลปากร เกษตรศาสตร์ และมหาลัยรัฐที่มีชื่อเสียง ผลที่ตามมาทุกอย่างก้อเพื่อตัวเองทั้งนั้น เอแบค ม.กรุงเทพ ราชภัฏฑ์(เขียนไงวะ) พวกเนี่ยขอให้เป็นหนทางสุดท้าย

    Ps.2 อีกไม่กี่สัปดาห์ นายกวินทร์ สวัสดิ์ศรี หรือ กีวี่ เพื่อนของพวกเราทุกคน ก้อจะกลับมาแล้ว. . .เย้. . .555+

             Ps.2.2 นายธิษณะ (แหย๋ม) อีกคน ถ้ากูไม่พูดถึงเด๋วจะน้อยใจสินะเหอๆ ใส่สักหน่อย

    Ps.3 กูจะเข้าจุฬาห้ายยจงดั๊ยยยยย!!!!!!

    Ps.4 ...อินเตอร์นะ แหะๆ ธรรมดามันยากเกินไป

     

     . . .alright. อิ่มแระ ขอบคุณที่อ่านจนจบนาเฟร่ย ขอให้ทุกคนสมหวังในสิ่งที่ตนเองปรารถนาจะได้/เป็น

     

      "Bye.."

    May 19

    WHO...!!?

    "คนที่เรารัก" VS. "คนที่รักเรา"

     

    คนที่เรารัก . . .คือคนที่ใช่สำหรับเรา

    แต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

     

    คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราเพียงมองผ่าน

    แต่เขา. . .กลับมองเราอย่างใส่ใจ

     

    คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

    แต่แท้จริงแล้ว. . . เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

     

    คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก

    แต่เขา. . .กลับพยายามทำความรู้จักเรา

     

    คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

    แต่สิ่งที่เราให้ . . . เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

     

    คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย

    แต่เขา. . .กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

     

    คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

    แต่เวลาเราทุกข์. . . เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

     

    คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

    แต่เวลาทุกข์. . . เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

     

    คนที่เรารัก. . .คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

    แต่ที่แย่กว่าคือ. . . ตลอดมา "เขาไม่ได้รักเรา"

     

    คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

    แต่มีสิ่งหนึ่ง. . .บอกให้รู้ว่า . . . "เขารักเรา"

     

    . . .เห็นยังงี้แล้ว เราควรจะเลือกใคร ระหว่าง คนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา?

    May 08

    The great little things.

     

     สิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ในคุณค่า...

     

    กรวดเม็ดเล็กๆ รวมกันเป็นภูเขาสูงใหญ่

     

    ก้าวเดินก้าวเล็กๆ เป็นระยะทางได้หลายกิโล

     

    การกระทำเล็กๆ ด้วยความรักความกรุณา

    สร้างโลกให้สดใส สดสวยด้วยรอยยิ้ม

     

    คำพูดเล็กๆ สามารถบรรเทาปัญหาที่แสนจะยากเย็น

     

    อ้อมกอดเล็กๆ เช็ดน้ำตาให้เหือดแห้ง

     

    เทียนไขเล็กๆ ส่องแสงนำทางในความมืดมิด

     

    ความทรงจำเล็กๆ คงอยู่นานหลายปี

     

    ความใฝ่ฝันเล็กๆ นำไปสู่ความยิ่งใหญ่

     

    ชัยชนะเล็กๆ นำไปสู่ความสำเร็จที่ปรารถนา

     

    สิ่งเล็กๆ ต่างๆ ในชีวิต

    นำมาซึ่งความสุขอันยิ่งใหญ่

     

    ถ้าเราได้คิดสักนิด ถึงสิ่งเล็กๆ เหล่านี้แล้วหละก็

    ความอบอุ่นเมื่อคิดถึงเธอก็ผุดขึ้นในใจ

    มันเป็นความสุขใจอันสุดแสนจะบรรยาย

     .. เสมอและตลอดไป

     

    This title still  similar as before. yes.. the main's about "love" but have little bit differrent reference this feature trend to the religion and the way of god.55+ alright.. enough for now thanks for reading and comment good bye mah friends ",

    April 30

    NOT STRANGE TO LOVE SOME ONE.

    wot's up mah friends.

    this time I still provide knowledge about love to you. 

    I hope it'll be an inspiration to everyone na.

    of couse! thanks to www.kapook.com for this great information. 

     

    ...ไม่แปลกที่จะรัก

     

    คงไม่แปลก ที่เราจะรักใครสักคน

    และก็คงไม่แปลก ...ที่เค้าอาจจะไม่ได้รักเรา

     

    ถ้าเป็นอย่างนั้น.... คุณเคยท้อแท้

    และเสียใจบ้างไหม

    ถ้าเคย...

    นั่นก็ไม่แปลก

     

    ต่อจากนั้น คุณจะทำอย่างไรต่อไป

    คุณก็ยังคงรักเค้าต่อไปหรือเปล่า...

    ถ้าใช่....มันก็ไม่แปลก

     

    มันไม่ใช่เรื่องแปลก ที่เราจะรักใครข้างเดียว

    เพียงแค่เราได้เห็นหน้าเค้า...ก็สุขใจ

    พอเค้าไม่หันมามอง...เราก็ใจหาย

    พอเห็นเค้ายิ้ม...เราก็อิ่มใจ

    พอเห็นเค้าลำบาก...เราก็ร้อนรน

     

    แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

    เค้าก็ยังไม่เคยหันมาสน...

    แต่เราก็ไม่เคยหยุดรักเค้าสักที

     

    นั่นยิ่งไม่แปลกใหญ่

    เพราะความรู้สึกที่มีค่า...

    ความรัก มันคือการให้...

    และเสียสละ คือความหวังดี...

    ความห่วงใย แต่ไม่ใช่การครอบครอง

     

    แม้นาทีนี้ เรายังไม่ได้ครองใจเค้า

    นั่นแปลว่าเรายังรักเค้าอยู่

    จงรู้ไว้ว่ามันเป็นความรักอันงดงาม

    จงรู้ไว้ว่าเค้ายังได้รับความรักจากเราเสมอ

    และจงรู้ไว้ว่ามันไม่แปลก...ที่จะรักใครข้างเดียว

     

    ข้างบนกูเสล่อใช่ภาษาอังกิดเอง คงหมั่นไส้กันล่ะสิ 555+ ตรงนี้เอาไทยดีกว่าเป็นคำแปลจากข้างบน

    อัพครั้งนี้กูก้อยังหาบทความเกี่ยวกับความรักมาให้พวกเมิงอ่านกันเหมือนทุกๆครั้งนะ

    และหวังว่าคนที่อ่านมาทุกครั้งที่กูอัพจะเป็นแระบันดาลในการดำเนินชีวิตนะโยม เหอๆ

    พอแระ อัพไปเยอะก้อมีคนเข้ามาเม้นม่ะกี่คน ไว้เจอกันวันที่ 15 นะเพื่อนๆ

    ให้ตายสิพออยู่บ้านก้อคิดถึงพวกเมิง พอวันเรียนกูล่ะเบื่อสัด อยากนอนอยู่บ้าน

    April 25

    พวกเธออยากให้พวกเราคิดได้อย่างนี้

    *อยากให้แฟนคิดได้แบบนี้จังเลย!! *

    ข้อมูลจาก www.kapook.com

    แฟนผมไม่ได้ขี้งอน เธอแค่ไม่พอใจที่ผมเบี้ยวนัดเธอ

    แฟนผมไม่ได้ขี้บ่น เธอแค่สอนให้ผมเป็นคนมีระเบียบบ้าง

    แฟนผมไม่ได้ขี้หึง เธอแค่ไม่อยากเสียผมไปให้คนอื่น

    แฟนผมไม่ได้จู้จี้ เธอแค่อยากรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน กำลังทำอะไรอยู่ เพราะเธอเป็นห่วง

    แฟนผมไม่ได้น่ารัก เพราะเธอไม่อยากให้ผมต้องคอยตามเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา

    แฟนผมทำกับข้าวไม่อร่อย เพราะเธอเพิ่งจะฝึกทำกับแม่ของเธอเพื่อเตรียมตัวเป็นแม่บ้านที่ดี

    แฟนผมไม่สวย แต่มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เราเจอกันและทำให้ผมรักเธอ

    แฟนผมไม่รวย แต่เธอไม่เคยใช้เงินเกินมือและรู้จักเก็บออม

    แฟนผมไม่ได้งก เธอแค่สอนให้รู้คุณค่าของเงินทุกบาททุกสตางค์

    แฟนผมไม่ได้งี่เง่า เธอแค่อยากใช้เวลาบางส่วนของผมเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน

    แฟนผมเอาใจไม่เก่งเพราะเธอเสแสร้งไม่เป็นและเธอก็ไม่เคยเอาอกเอาใจใครมาก่อน

    แฟนผม ฯลฯ

     

    แฟนผมสอนให้ผมรู้จักความอบอุ่นที่ไม่ได้มาจากแม่

    แฟนผมสอนให้ผมรู้การเอาใจเขามาใส่ใจเรา

    แฟนผมสอนให้ผมทำเรื่องดีๆ ที่ไม่ใช่การโดดเรียน

    แฟนผมสอนให้ผมรู้คุณค่าของเวลาทุกนาทีและผมก็ใช้มันอยู่กับเธอ

    แฟนผมสอนให้ผมรู้ว่าเซ๊กส์กับรักไม่ได้สัมพันธ์กันเสมอไป

    แฟนผมสอนให้ผมรู้ถึงความหวังดีของแม่ที่ผมมองข้ามมาตลอด

    แฟนผมสอนให้ผมรู้จักคำว่า “รักบริสุทธิ์” แฟนผมสอนให้ผมเห็นคุณค่าของชีวิต

    แฟนผมสอนให้ผมรู้ว่า ผู้ชายขาดผู้หญิงไม่ได้จริงๆ แฟนผมสอนให้ผมรู้ว่า ฯลฯ

     

    อืม . . ในความเป็นจริงจะมีผู้ชาย (ผู้หญิง) สักกี่คนที่จะมองโลกในแง่ดีแบบนี้

    ...จะว่าไปแล้วเมื่อไรกูจะมีแฟนสักทีว้า...

    edit: เนื่องโอกาสนี้ขอให้ทุกคนสมหวังในที่สิ่งที่ตัวเองคาดหวังเอาไว้ อย่ายอมแพ้ในเส้นทางที่ยากลำบาก อย่าลดละความต้องการที่ออกมาจากต่อมกระสันต์(ล้อเล่น) แต่จำไว้ว่า อย่าหมกมุ่นในสิ่งที่เหลวไหล และเกินความจำเป็น สำหรับวัยอย่างพวกเรา และก้อตั้งใจเรียนกันได้แล้วนะ ปีสุดท้ายแล้ว จะเอนกันอีกไม่นานนี้แล้ว ส่วนไอพวกบ้า"ท่อนเอ็น" เลิกเพี้ยนในห้องสักที

    April 18

    ผู้หญิงแบบไหนที่เมิงอยากได้เป็นเจ้าสาว?

    ผู้หญิงแบบไหนที่ผู้ชายอยากได้เป็นเจ้าสาว?

    ผู้หญิงที่น่าไว้วางใจ ผู้ชายไม่ว่าสไตล์ไหน ก็ยังคงต้องการ ความไว้วางใจ จากผู้หญิงทั้งนั้น เขาอยากที่จะมั่นใจว่าคุณจะไม่ทิ้งๆ ขว้างๆ เขาเหมือนกับเขาเป็นกระดาษทิชชู หรือว่าคุณจะไม่เฟลิตใส่ญาติพี่น้องของเขา พูดง่ายๆ ทำตัวให้เขาไว้ใจคุณ

    ผู้หญิงแบบเพื่อนกัน เค้าหน่ะไม่อยากได้แม่อีกคนหรอกนะ หรือว่าไม่อยากได้ประเภทอินโนเซนท์ทำอะไรไม่เป็น หรือว่าไม่มีหัวคิดเป็นของตัวเอง ผู้ชายก็เหมือนผู้หญิงนั่นแหละ เขาอยากจะมองหาคนที่เข้าใจ ไว้ใจ เชื่อใจได้ ปรึกษาได้ทุกเรื่อง หรือเป็นเพื่อนคุยคอยรับฟังปัญหา แบ่งปันรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หรือแม้แต่น้ำตา ทุกเวลากับคนที่จะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ

    มีความเป็น "เรา" คือ มีความเชื่อและค่านิยมพื้นฐานที่คล้ายๆ กันไง แต่ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกๆ อย่าง ความรู้สึกที่เป็นทีมเวิร์คที่ดี จะทำให้คนสองคนมีความผูกพันกันมากขึ้น เช่น ค่านิยมพื้นฐานเรื่องเวลา เงิน หรือแม้กระทั่งศาสนา และความสำคัญของครอบครัว

    ผู้หญิงที่มีความสนใจอะไรคล้ายๆ กัน ผู้ชายจะตื่นเต้น ที่ได้พบผู้หญิงที่ให้เขาเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่เธอทำ และผู้หญิงก็เช่นกัน โดยเฉพาะผู้หญิงที่แอคทีฟ และสนุกในกิจกรรมเดียวกับที่ผู้ชายทำ ไม่ว่าจะเป็นชอบเล่นกีฬา หรือว่าเล่นเกมส์ เคาน์เตอร์สไตรค์ ฯลฯ ผู้หญิงที่น่าสนใจจะเป็นคนที่ดึงผู้ชายให้ไปลองอะไรใหม่ๆ ที่เขาอาจจะไม่ชอบโดยธรรมชาติ แต่หลังจากนั้น เขาจะค้นพบว่าเขาก็สนุกเหมือนกัน ที่ได้ลองทำอะไรแปลกออกไป

    ผู้หญิงที่มีอารมณ์ขัน ไม่มีใคร อยากอยู่กับผู้หญิงที่หน้าบึ้ง หรือว่าไม่มีอารมณ์ขันเอาเสียเลย เสียงหัวเราะที่สดใส ไร้จริต เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ที่ทำให้ผู้ชายหลงมานักต่อนักแล้ว คุณรู้สึกบ้างหรือเปล่าเวลาที่คุณหัวเราะกับใครซักคน คุณจะรู้สึกเป็นกันเองกับคนๆ นั้นทันที อารมรณ์ขันช่วยสร้างความใกล้ชิดและความอบอุ่น แถมยังไล่ตะเพิดความเครียดอีกต่างหาก เพราะฉะนั้นคำพูดที่ว่า "ยิ้มวันละนิด จิตแจ่มใส" ก็ยังใช้ได้ดีอยู่

    ฉลาด ผู้หญิงฉลาดเท่านั้นที่ผู้ชายต้องการ บางคนบอกว่าผู้ชายไม่ชอบผู้หญิงที่ฉลาดและเก่งกว่าตน ไม่จริง หรอกค่ะ ผู้ชายสมัยนี้นิยมผู้หญิงที่ฉลาด มีไหวพริบ มีความคิดความอ่าน แต่ต้องฉลาดให้ถูกที่ ไม่ใช่ทำเบ่งอวดฉลาดต่อหน้าคนอื่น แล้วทำให้ผู้ชายคนนั้นต้องอับอาย อย่างนั้นไม่ฉลาดจริงหรอก

    เรื่องเซ็กส์ต้องยอมรับกันว่าอารมณ์แบบนี้มีอยู่ในมนุษย์ทุกคน แต่ว่าเซ็กส์ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดหรอกค่ะ ไม่อย่างนั้นคงขึ้นไปอยู่อันดับที่ 1 แล้ว การคิดถึงใครในแง่ที่เป็นคู่นอนนั้น ไม่เหมือนกับการคิดถึงใครในแง่ที่เป็นพื่อนหรือคู่ชีวิตหรอกค่ะ ผู้ชายก่อนที่เขาจะแต่งงาน เขาก็จะไม่ได้มองหาความตื่นเต้นที่จะมีเซ็กส์หรอก แต่เค้ากลับมองและอยากจะแน่ใจว่า ในอีก 70 ปีข้างหน้า เขาจะยังอยู่เคียงข้างกับเธอคนนั้นต่างหาก

    Add from bugbill "อ่านแล้วคงเป็นความรูเพิ่มเติมของทุกคนนะเว่ย"

    ข้อมูลจาก www.kapook.com  

    February 17

    **HappY BirthDay to me**

            วันที่ 17 กุมภาพันธ์* ก้อวันเกิดกูเองแหละ
        ปีนี้ก้อ 17 ปีแล้ว เป็นวันเกิดครั้งที่ 17 ในชีวิต
        แต่..บอกตามตรงว่าปีนี้มีความสุขมากที่สุดเลยล่ะ...
        ไม่เคยคิดจิงๆว่าจะมีเพื่อนที่ใส่ใจกูมากขนาดนี้
        "ขอบคุณจากใจจิงนะ รักพวกเราทุกคนมากๆๆๆ"
        ขอบคุณสำหรับของขวัญที่ทุกคนให้มา
        ขอบคุณสำหรับคำอวยพร Happy birthday/สุขสันต์วันเกิด
        ขอบคุณสำหรับพลงที่ทุกคนร้องให้ฟังเมื่อเช้า
        และสุดท้ายขอบคุณพระเจ้าที่ให้กูได้มีเพื่อนดีๆอย่างพวกเมิงทุกๆคน

    **เด๋วจะเอารูปของขวัญมา Edit ลงที่หลังนะ
    February 13

    Upload รูปงาน AC Family night.

      เอามาลงให้ดูกันหน่ะ เชิญเลยๆ>>>>
    January 24

    เล็กๆน้อยๆสำหรับ "เพื่อน" ทั้งหลายที่กำลัง มีปัญหา

    เลือกร้องไห้ตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้?

    ข้อมูลจาก Forward Mail
    ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

                        "ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

    แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"

    ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง
    . . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน

    แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่
    สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป
    สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา
    ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
    ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง

    บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ
    เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .
    จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"
    เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง
    "การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
    อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .

    หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .
    คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต
    แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า
    แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .

    สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต
    หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .
    January 04

    *เอ่อ.."Title" ละกัน นึกชื่อไม่ออก

       เผลอแป้บเดียว อีกแค่ไม่ถึง 2 เดือน พวกเราก้อจะจบ ม.5กันแล้ว ดูเหมือนจะนาน
    เพราะปีนี้มีจตุรมิตร แต่กูรู้สึกว่ามันไวมากเลย ไวยิ่งกว่าทุกๆปี อาจจะเป็นเพราะอยู่กับ
    เพื่อนห้องเดิม สนิทกันมาปีนึงแล้ว แม้บางคนกูจะไม่ค่อยได้คุยด้วยเท่าไร อย่างพวก
    ไอแมน เงี้ย ไม่ค่อยอยากคุยกับมัน กูรู้สึกดีนะ ที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้ กูคิดว่าห้องเรา
    มันอบอุ่น แม้จะมีคนสองคนโดนแบนก้อเหอะ ไอบาสอ่ะถึงมันอาจจะเคยทำไมดีกับ
    พวกเมิงแต่ตอนนี้มันก้อดีขึ้นแล้วในสายตากูมันเป็นเพื่อนที่ดีคนนึง  ถ้าพวกเมิงไม่ชอบ
    มันก้ออย่าไปยุ่งดิ ทำไมต้องมาหาเรื่องวะ ไอป็อปแม่งตัวดี ที่จิงเมิงก้อนิสัยดีนะ แต่แม่งงี่เง่า
    พอสักทีเหอะ ไอกีโต้น่ะจะคิดยังไงกับมันก้อตามใจเพราะกูก้อไม่ค่อยชอบมันเท่าไร
    แต่ก้อไม่ได้เกลียดเพราะมันไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงแค่ ทำตัวน่าหมั่นไส้กูก้อพอจะรู้สึก
       ปีที่แล้วกู อยู่ห้องนี้ใหม่ๆแทบจะไม่รู้จักใคร มีที่พอจะรู้จักก้อมี กีวี่ จิมมี่ จา แมน เดล กีโต้ ตุ้ย หลับ
    พออยู่ไปเรื่อย ก้อสนิทกับ จอบ วี่ เฮี้ยก และก้อเริ่มรู้จักกับ ยาย หนุ่ย เจ จิ้น เจมส์ จิโรจ บ๊อบ แดกซ์
    ดิว เป็ด พี่นัท บาส หูด เพื่อนหมี และคนอื่นๆตามมา แต่พอถึงปีนี้กูรู้สึกว่ากูสนิทกับแทบทุกคน 
    กูไม่ได้เป็นไอ"ซี้" นะ แต่กูรู้สึกจิงว่ากูไม่เคยสนิมกับคนทั้งห้องเท่าปีนี้ กูคุยได้ทุกคน ที่จิงแล้วกูก้อ
    มีกลุ่มที่สนิทกันมากมาตั้งแต่ม.1 ชาน ตุ่ย ไอซ์ ชอน แต่ตอนนี้ ไอซื กะ ตุ่ย ไม่ค่อยสนิทแล้ว
    เพราะพวกมันไม่มีเวลาว่างมาเข้ากลุ่ม เพราะมันก้อมีกลุ่มของมันในห้อง ที่จิงกูเสียดายนะ
    เพราะเมื่อก่อน ตั้งแต่เช้า เที่ยง เย็น   พวกเราจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด......... 
     
    ***ที่กูร่ายมาสะยืดยาวนี้ก้อไม่ได้มีไรหรอกแค่จะใช้ประกอบรูปที่เอามาลงวันนี้เข้าไปดูด้วยก้อแล้วกันใน Album *My friends in 5/10* จะเอามาลงเพิ่มเรื่อยๆ
     
    For Chan : พักผ่อนให้พอนะเมิง อย่าเล่นคอมให้มันเยอะนัก วิ่งต่อไป
    For Shawn : ลดดีกรีความเสียเส้วลงหน่อยนะเพื่อน หุๆ
    For Tui : อยู่ในกรอบหน่อยละกัน อย่าตามเพื่อนจนเสียล่ะ
    For Ice : ไม่มีอะไรจะแนะนำ ดร. ไอซ์ แล้ว perfect boy จิงๆ
    For Jorb : อนาคตยังอีกยาวไกล อย่ามามัวหมกมุ่นกับเรื่องเก่าๆ
    For Kiwi : กลับมาไวๆเน่อ
    For Tae : also กลับมาไวๆเน่อ
    For Miami Hiak : ปีหน้ามาคว้าแชมป์ด้วยกัน!!
    For another friends in other class : hello
    For another friends in other school : อ่านแล้วคงงงๆสินะ
    For my friends in 5/10 : ...รายดีวะ นึกม่ายออก...นึกออกจะมา edit เพิ่มละกัน // Editเพิ่ม ใครกินเลย์ที่กูเก็บไว้ในห้องสะเกลี้ยงเลยวะ 11 ห่อ เมิงกินกันหมดในวันเดียว?? แม่ง
     
      *ps. (โทดทีนะ วี่ ลอกแนว blog มาจากเมิง)
    December 13

    เรียนรู้ที่จะ"รัก" *ปัญญาอ่อนขึ้นทุกทีแล้วกู

     ความรักเป็นเพียงสายใยบางๆ  ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่างๆ
    ทั้งความอาทร  ห่วงใย  ห่วงหา  คิดถึง
    ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่างๆผ่านพ้นไปด้วยดี
    ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังคงอยู่
    ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่ง
    ความซื่อสัตย์จะทำให้ความรักเรามั่นคง
    ความเสมอต้นเสมอปลายจะทำให้ความรักของเราสวยงาม
    และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน
     
    เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว  จงทำให้เขา/เธอรู้สึกว่า เขา/เธอไม่ได้อยู่คนเดียว
    อย่าปล่อยให้เขา/เธอ โดดเดี่ยว  อย่าปล่อยให้เขา/เธอเดียวดาย
    คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน  อย่าลืมวันแรกๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้
    เขา/เธอเป็นคนดีที่สุดแล้วสำหรับเรา  พยายามรักษาเขา/เธอไว้
    เพราะเมื่อ เขา/เธอ หลุดลอยไปแล้ว  เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่างๆกลับมา
    เหมือนเวลาที่ไม่สามารถเดินย้อนกลับ
     
    ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด  เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
    อย่าทิ้งหัวใจคุณไว้กับอดีต  อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
    อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้  และจงอย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน
    ทุกชีวิตยังมีความหวังเสมอ  จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..
     
     
    เข้าท่าเนอะ ว่าป่ะ
    November 02

    "พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน"...จริงหรือ

    "พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน"...จริงหรือ?

     

    เธอลืมโทรศัพท์มือถือไว้บนรถไฟฟ้า

    กว่าผมจะเห็นรถไฟก็ออกจากสถานีแล้ว

    ผมได้แต่หวังคอยว่าเธอจะโทรกลับมาเข้าเครื่องเพื่อเช็คว่าใครเป็นคนเก็บให้

    เฝ้าคิดประโยคคำพูดสวยๆ และสถานที่นัดหมายเท่ๆ สำหรับการคืนโทรศัพท์

    ใช่...ผมแอบชอบเธอมาหลายสถานีแล้ว ขึ้นสถานีเดียวกัน … นั่งข้างกัน

    อยากพูดคุยแต่ไม่กล้า

    ผมลอบมองเธอผ่านเงาสะท้อนจากกระจกหน้าต่างรถ

    และแล้ว....โทรศัพท์ก็มีสายเรียกเข้า

    ผมรับสายแต่ไม่ใช่เสียงของเธอ

    เป็นเสียงจากนางพยาบาล

    คุณพ่อเธอเป็นลมฟุบข้างถนน

    พลเมืองดีช่วยอุ้มส่งโรงพยาบาล

    อาการหนักมากต้องรับการผ่าตัดด่วน

    คุณพ่อมีเธอเป็นลูกคนเดียว

    ผมมีมือถืออันเดียวของเธอ

    ผมจึงกลายเป็นญาติคนเดียวที่สนิทที่สุดในขณะนี้

    ผมรีบไปโรงพยาบาลทันที ถึงห้องไอซียู

    ป้ายหน้าห้องบอกให้ปิดมือถือก่อนเข้า

    แล้วพอปิดมือถือของเธอผมก็เปิดอีกไม่ได้

    เพราะรหัสผ่านไม่มี

    ผมทำทุกอย่างเท่าที่พอจะทำได้

    เซ็นชื่ออนุญาตให้ทำการผ่าตัดคุณพ่อ

    ผมรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด

    รวมทั้งกลับไปตามหาเธอบนสถานีรถไฟฟ้าที่เห็นเธอครั้งสุดท้าย

    ผมรู้สึกได้ว่าเธอก็คงกระวนกระวายตามหาคุณพ่อของเธอเหมือนกัน

    "เธอมารับคุณพ่อกลับไปแล้วค่ะ"

    นางพยาบาลบอกเมื่อเห็นผมงงกับเตียงคนไข้ที่ว่างเปล่า

    "เห็นบอกว่าพอรู้ว่าคุณพ่อเธอหายไป เธอก็โทรเช็คทุกโรงพยาบาลที่ใกล้บ้าน"

    แต่ผมเช็คทุกบ้านที่ใกล้โรงพยาบาลไม่ได้

    "เธอยังฝากข้อความถึงคุณด้วย"

    นางพยาบาลยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆ มาให้

    เป็นตัวเลขสี่หลักลายมือบรรจง

    “2120”

    "เธอบอกจะโทรไปหาคุณเอง" พยาบาลยิ้มและบอกผม....

     

    วันเวลาผ่านไป นาน เท่าไหร่จำไม่ได้.....

     

    เธอ : ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะ

    เขา : ไม่เป็นไรหรอกครับ

    เธอ : แล้วเราจะเจอกันที่ไหนดีคะ

    เขา : ตรงแบล็คแคนย่อนในสถานีรถไฟที่เราเคยขึ้นบ่อยๆ เป็นไงครับ

    เธอ : ได้ค่ะ กี่โมงดีคะ

    เขา : อีกชั่วโมงนึงเจอกันนะครับ

    เธอ : ได้ค่ะ พอคุณถึงแล้วโทรเข้าเบอร์นี้นะคะ 01***-****

     

    และแล้ววันเวลาที่เขาจะบอกรักก็มาถึง

     

    เขา : คือผมเห็นคุณขึ้นระไฟฟ้าไปทำงานมาสามปีแล้วครับ ทุกครั้งถ้ามีที่ว่างผมพยายามไปนั่งข้างคุณ หรือไม่ก็ไปยืนข้างๆ คุณ ผมแอบมองคุณจากเงาสะท้อนในกระจกทุกครั้งเลยครับ

    เธอ : จริงหรือคะ ดิฉันก็มองคุณมานานแล้วค่ะ

    แต่ดิฉันมองที่คุณตรงๆ เลยค่ะ

    ดิฉันมองคุณปีนึงเต็มๆ เลยค่ะ

    แต่คุณไม่มีทีท่าว่าจะมองดิฉันเลย

    ตอนนั้นดิฉันเห็นคุณมองแต่วิวข้างนอก

    ดิฉันมองอยู่หนึ่งปีเต็ม

    ดิฉันคิดว่าคงไม่มีหวังแล้ว ยังไงๆ เขาก็ไม่สนใจดิฉัน

    ดิฉันเลยไม่ได้สนใจคุณอีกเลยค่ะ

    สองปีให้หลังดิฉันเลยมองคนที่อยู่อีกข้างของดิฉัน

    แล้วเขาก็ส่งยิ้มให้ดิฉันค่ะ

    เรามองกันอยู่ปีครึ่งค่ะ

    หกเดือนที่แล้วเราก็ได้คุยกันครั้งแรกค่ะ

    คุณเชื่อมั๊ยคะว่าเราเพิ่งหมั้นกันอาทิตย์ที่แล้วเองค่ะ

    เขา : ...(อึ้งไปเลยพูดไม่ออก)......คะคคครับ......

    “ขอให้คุณกับคู่หมั้นมีความสุขมากๆ แล้วเจอกันครับ ... บายยยย”

     

    หลังจากนั้นเป็นต้นมาผมได้แต่คิดว่า ...

    ทำไมตอนนั้นผมถึงไม่เข้าไปคุยกับเธอ

    ทำไมผมไม่บอกเธอ...ว่าชอบ

    ทำไมผมไม่บอกเธอ...ว่าสนใจ

    ณ ตอนนั้นที่เจอเธอทำไมผมต้องบอกตัวเองว่า

    เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยบอกเธอก็ได้...เฮ้อออออ

    October 22

    None....

    ที่จิงจะทำไอสเปซนี่ขึ้นมาทำไมก้อไม่รู้เนอะ ไม่มีไรมาอัพ คนก้อไม่ค่อยเข้ามา ปล.ต้องขอโทด msn ด้วยนะครับที่ทำให้พวกคุณเปลืองเนื้อที่โดยใช่เหตุ เหอๆ      สัญญาว่าเปิดเทอมแล้วจะหาไรมาลงเยอะๆ ยังไงคนที่อุตส่า เห็น blog อันนี้ อีกประมาณ2สัปดาห์ ก้อช่วยเข้ามาอีกครั้งนา เพื่อมีอะไรที่มันน่าสนใจมากขึ้นกว่านี้ รับรองว่าจะไม่ให้เข้ามาเก้อ เหมือนครั้งหลังๆนี้  ขอบคุณคับ 
    August 31

    ~*ดองมานาน

       เมื่อวาน เปนวันแสดงบูรณาการ ห้องกูก้อโอเคนะ ไม่ล่ม คนสนจัยพอสมควร แต่อับอายโคด ไม่เข้าใจทั้งๆที่กูไม่ได้เปนตัวแสดง ทำไมต้องทะลึ่งเอารูปกูไปทำโปสเตอร์ กับ สูจิบัตร ด้วยฟระ...  ~วันนี้โดดอยู่บ้านสะเลยย 
    July 20

    BASKETBALL EPISODE III...

     *WHAT'S UP FRIENDS

    วันนี้มีแข่งบาสห้อง... คราวนี้เจอห้อง1

    ที่แรกนี่คิดว่าจะหมูๆนะ ประมาทไปหน่อยเกือบไปแหล่วๆ

    แต่ในที่สุดก้อชนะจนได้ มาดู HIGHLIGHT กานหน่อยป่ะ..

     

    กองเชียร์ ที่สุดแสนจะน่ารัก ขอบใจพวกเมิงมากเน่อ..(รูปบนสุดด้านขวา)

     

    กรรมการ สมชาย เตรียมจัมป์บอลเปิดเกม

    ฝ่ายเรา ให้ จิโรจ เป็นคนจัมป์  (รูปบนสุดด้านซ้าย)

     

    เปิดมา ทีมเราโดนนำไปก่อน 4-0 แต่ก่อนจบครึ่งแรก

    ก้อทำแต้มตีเสมอกันที่ 4-4 (รูปที่2จากบนด้านขวา)

     

    เริ่มครึ่งหลัง..คราวนี้ทีมเรานำก่องมั่ง 6-4 

     เจชู๊ต..แต่..ลูกนี่ที่จิงแล้วมัน ว่าว.. หุๆ (รูปที่3จากบนด้านซ้าย) 

     

    เกมร้อนระอุ..กรรมการเลยเรียก ไอ่วี่ ไปเตือน

    แน่นอล..เราเลยสวม(รอย)วิญญาณ กัปตัน ไป เคลียร์ สะ 555+ (รูปที่3จากบนด้านขวา)

     

    และแล้ว เจ ก้อ สอย อีก1ลูก หนีไปเป็น 8-4

    SWICHHH!!!! (รูปที่4จากบนด้านซ้าย)

     

    ลูกนี้นี่แสดงความโง่ของมนุษย์.. (รูปที่4จากบนด้านขวา)

     

    T-T So Sorry หว่ะ ลูกนี้ กันม่ะอยู่ (รูปที่2จากบนด้านขวา)

     

    จบเกม....MIAMI HIAK DEFEAT ห้อง1(จำชื่อทีมมันม่ะได้) 8-6

    (รูปล่างสุดด้านขวา)

     

    MAN OF THE MATCH : เจมส์ (Branbrazin) (รูปล่างสุดด้านซ้าย)

    วันนี้เมิง จ๊าบมาก โคดทุ่มเทเกมรับเลยหว่ะ โหย..ถ้าไม่มีเมิงนะ คงไม่รอด

    ที่สำคัน ชนะวันนี้นี่ ทำให้ ตัวกู ม่ายโดนด่าล่วย ก้อดันทะลึ่ง หลุดเดี่ยว เลย์อัพ

    พลาด  -_-"หง่ะ!!

     

     

    ส่วนคนที่ม่ายได้ลงวันนี้ก้อโทดที เน่อ...อัพพอแค่นี้แหละ บายคับ~~... 

    July 11

    ผ่าตัด~ MIAMI HIAK

     *WHAT'S UP FRIENDS
    วันนี้ Chill Chill อ่ะ เรื่อยๆ....
    พุ่งนี้นัดเพื่อนไปติวกันที่ ศูนย์หนังสือจุฬา
    (บ้านในอนาคต 555+)  
     
    มารู้จักทีมบาสห้องกันดีกว่า
     
    ทีมนี้มีชื่อว่า " MIAMI HIAK " (รูปซ้ายบนสุด)
     
     
    Point Guard#7
    That's I am.
    EL CAPTAIN...(รูปขวาล่างสุด)
     
     
    Small Forward#9
    NAME: J
    HOME TOWN: จันทบุรี 555+แฉสะ (รูปขวาบนสุด)
     
     
    Shooting Guard#10
    NAME: Job
    คนนี้มือ3แต้มเชียวนา..(รูปซ้ายล่างสุดกับซ้ายที่สองจากบน)
     
     
    Power Forward#5
    NAME: Kiwi
    ตัวเข้าด้านหลัง..(รูปขวาที่2จากล่าง)
     
     
    Center#4
    NAME: Mohiak
    มาสค็อตของทีม..นัดก่อนเป็นฮีโร่ด้วยนา...(รูปซ้ายที่2จากล่าง)
     
     
    ???( เอ่อ..ไอนี่มันมั่วอ่ะ )#6
    NAME: Jiroj
    มันไม่เคยสักครั้งที่ คิดจะช่วยเกมรับ...(รูปขวาที่2จากบน)
     
     
    คราวหน้ามาดูทีมสำรองกันต่อนะคับ บายคับ...
    July 10

    TRAINING..

     *WHAT'S UP FRIEND
    วันนี้ตอนเย็น ว่างๆ ไม่มีไรทำเลย
    ไปเล่นบาสสักหน่อย...
    แต่วันนี้ได้รู้ความจิงที่ว่า....
    ทำไมกูชู๊ตเท่าไรมันก้อไม่ลงสักทีฟระ
    ซ้อมแล้วซ้อมอีก ก้อไม่ดีขึ้น โคดจะเซง
    พอลองมาสังเกตุดูดีๆ...เห่ย! ลูกมันลื่นโคด
    เลยจัดการไปเช็ดๆสะ แล้วก้อนะ....
    SUPER STAR COME BACK...โฮะๆ
     
    โย่!!
     
    July 07

    FIRST TIME AT รด.ปี 2 SO.. เซง

      WHAT'S UP FRIENDS!!
    *วันนี้เรียน ร.ด. น่าเบื่อมากเรยฟร่ะ...
    ทุ่งมหาเมฆ~ นครแห่งความสุขในตำนาน
    ไหง๋..กลายเป็น!? ถิ่นแมงดาคุม ไปได้หว่ะ
    แทนที่จะเป็นบ่าย2 กว่ามันจะปล่อยได้นี่ก้อนะ...
    5 โมงก่าๆ ไอ F*CKIN GODD*M AS* โคดเซงหว่ะ
    วันนี้ แค่ เซิฟๆ ขืนพิมต่อคงได้ ด่าถึงโคตรมัน
    งั้นพอดีกว่า บายยเด่อ..",
     
    แง่งง~!!!